Hakkers leeft voor de sport

Bron: Weekblad Groningen
Stephan Hakkers is coach van de tafeltennissers van GTTC. Tot zijn twaalfde heeft hij gevoetbald en na de ontdekking van de chronische handicap lymfe-oedeem zocht hij naar een andere sport. Dat werd tafeltennis.
Tot mijn zeventiende heb ik zelf getafeltennist. Toen ik dat echter zelf ook niet meer vol kon houden ben ik trainingen gaan geven", vertelt Hakkers. "Ik ben in Dalfsen begonnen met trainingen te geven. Vier jaar geleden ben ik in Groningen gaan wonen en hier door gegaan met het geven van trainingen en dat bevalt erg goed." Hakkers werd gevraagd door GTTC om tot de technische staf toe te treden, daar hoefde hij niet lang over na te denken. Hakkers: "Het is eigenlijk heel snel gegaan, via de jongste jeugd, steeds een stapje verder. Het is ook hierbij mijn ambitie om zo hoog mogelijk te werken. Maar de basis blijft natuurlijk de jongste jeugd. Die train ik samen met Anita Spoelstra en ook dat is erg leuk om te doen. Ik zeg altijd: een handicap heeft heel veel nadelen, maar heeft tegelijkertijd ook heel veel voordelen. Het heeft gewoon te maken met het feit dat je eigenlijk van jongs af aan gericht andere keuzes moet maken. Je moet goed kunnen plannen. Het is voor mij echter wel heel vermoeiend, maar iedereen binnen deze club, weet ook hoe het in elkaar steekt bij mij. In de week voorafgaand aan het Nederlands kampioenschap, was ik dan ook redelijk gesloopt, omdat het aardig vermoeiend voor mij is. Ik moet er dan om denken goed mijn rust te pakken. Ik wist wel dat we een heel goed team hadden en wilde de eerste vier halen. Dat je dan de finale haalt is geweldig. Als je er in blijft geloven, kan er heel veel. Als ik kijk hoe Ewout Oostlander met dingen omgaat, dat is gewoon fantastisch. Die jongen is z volwassen. De jongens hebben trouwens sowieso geweldig veel talent. Onze bijdrage als technische staf, is dan ook de rust te bewaren. Is ook moeilijk voor mezelf hoor. Gelukkig heb ik veel mensen in mijn omgeving die weten wat het voor mij betekent. Ik kan er echt van genieten, zoals het allemaal gaat. Ik hoop uiteindelijk op een combinatie van sport en het onderwijs in mijn maatschappelijke carrire, want sport is voor mij toch een heel belangrijk onderdeel in mijn leven.